Ο Καλαμπούρης...

Ο Θοδωρής ατένιζε το πέλαγος απ’ την ψηλότερη κορυφή του νησιού. Άφησε τη ματιά του ελεύθερη να πετάξει πάνω απ’ όλα τα νησιά του Αιγαίου και να φτάσει στο χωριό του, το Παλαιοχώρι Καρδίτσας. Είδε το σπίτι του, το βιος και τα χωράφια του έτσι ακριβώς όπως τα άφησε. Είδε και τους γονείς του με τ' αδέλφια του να καταπιάνονται με τις καθημερινές ασχολίες και να τα καταφέρνουν χωρίς τη δική του βοήθεια. Είδε και το κορίτσι του, τον κρυφό του έρωτα, να τον περιμένει να γυρίσει καθισμένη στο κεφαλόσκαλο.
Κι άρχισε να μουρμουρίζει ένα παραπονιάρικο σκοπό της ξενιτειάς, που παίρνει τα παιδιά κι αφήνει σπίτια αδειανά κι ελπίζει να γυρίσει γρήγορα... Αχ! Και να'ταν η ματιά πουλί, ψηλά ν' ανέβει και να φύγει! Να αγκαλιάσει τους δικούς του, να φιλήσει το κορίτσι, να φάει σπιτικό φαΐ, να πέσει να πλαγιάσει...
Βαρούσε ο ήλιος δυνατά κι έκανε να σκουπίσει τον ιδρώτα! Ψέμα! Έκλαιγε ο Θοδωρής και δεν ήθελε να το παραδεχτεί! Ούτε ήθελε να τον δει κανείς! Πού ξανακούστηκε φαντάρος να βάλει τα κλάματα στη σκοπιά! Γύρισε δεξιά, με μέτωπο προς τη χαράδρα - «ουρλιαχτήριο» το λέγαν οι φαντάροι - κι έμπηξε τις φωνές. Ούρλιαξε με την ψυχή του τόσο δυνατά, που τρόμαξαν τα πουλιά κι αφήσαν τις φωλιές τους! Ούρλιαξε για την αδικία να βρίσκεται εκεί, σ' αφιλόξενο τόπο και να φυλάει ένα βουνό! Τι τον ένοιαζε; Δικό του ήταν;
Πολύ μακριά απ’ το κέντρο του νησιού, η μόνη του παρηγοριά ήταν να σκέφτεται το χωριό του και να κάνει όνειρα για το μέλλον. Φανταζόταν τη ζωή του μετά το θητεία του και σχεδίαζε την παραμικρή λεπτομέρεια. Στην αρχή θα ήταν λίγο δύσκολα μέχρι να βρει δουλειά. Σερβιτόρος ήταν πριν πάει φαντάρος και θα τον πάρουν πάλι όταν γυρίσει. Είναι ένα καλό ξεκίνημα. Έχει ποσοστά και φιλοδωρήματα! Ο πατέρας του, βέβαια, έχει κάποιες γνωριμίες και θα προσπαθήσει να μπει στο δημόσιο.
Στη συνέχεια σχεδίαζε το γάμο του στην κεντρική εκκλησία της Καρδίτσας, με πολλούς καλεσμένους και τρικούβερτο γλέντι ως τα ξημερώματα στο χωριό! Έβλεπε τον εαυτό του δίπλα στην αγαπημένη του και χαμογελούσε με τη σκέψη της και μόνο! Αυτοκίνητο, σπίτι, λεφτά, παιδιά - πολλά παιδιά - συμπλήρωναν την ευτυχία του και αν μπορούσατε τώρα να τον δείτε από μια μεριά, το πιο πιθανό είναι να κλονιζόταν η εμπιστοσύνη σας στον ελληνικό στρατό και σ' αυτούς που φυλάνε τα σύνορα της πατρίδας! Σε τέτοια ευδαιμονία βρισκόταν ο Θοδωρής όταν μια αγριοφωνάρα τον... προσγείωσε:
-Καλαμπούρηηης!
Ο Θοδωρής σαν να ξύπνησε από λήθαργο, έπιασε το όπλο του, συγκεντρώθηκε και απάντησε:
- Μάλιστα, κύριε Επιλοχία!
- Ήρθαν τα ώνια από το Τάγμα, νέους! Άσε τη σκοπιά και τράβα μαγειρείααα...!

Καλά τα είπε ο Γιωργάκης...

Έγραψα στο βίντεο την ομιλία του Γιωργάκη στη ΔΕΘ. Ικανοποιήθηκα πολύ από την εισαγωγή του! Κατέγραψε την ελληνική πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι! Προβληματίστηκα όμως: Γιατί αυτά τα λόγια τα ακούω εδώ και 40 χρόνια από όλους τους πολιτικούς και όλες τις κυβερνήσεις; Γιατί μου δημιουργούν την εντύπωση ότι κανείς δε νοιάζεται για το λαό; Γιατί εξακολουθούν να με κάνουν να πιστεύω ότι είμαι ένα σκουπίδι; Γιατί δεν φτιάχνει κάτι σε αυτό τον τόπο;

Θανατηφόρο ατύχημα

Έλαβα το παρακάτω e-mail και το δημοσιεύω μήπως ξέρει κάποιος κάτι:

Argyris Paspalas wrote

kalispera se olous, thelw na zitisw mia xari... na proothisete to parakatw minima se osous kserete:

'Stis 13 avgoustou to apogevma 3 me 5, metaxi 78ou - 79ou xiliometrou stn ethniki odo athinwn - lamias egine ena thanatiforo troxaio atixima me ena prasino lancia delta kai ena mavro yamaxa fazer. se afto to atyxima skotothike o odigos tis mixanis, o aderfos mou ... KWSTANTINOS PASPALAS, 30 etwn. Episis apo oti me exoun enimerwsei apo tin troxaia den iparxei KANENAS martiras. Oloi exete aderfia kai mporeitai na katalavetai. to kinito mou einai 6979206490 kai to email mou argyris_paspalas@yahoo.gr... ean iparxei kapoios pou na kserei to otidipote sas parakalw as epikoinonisei mazi mou, apla thelw na mathw...
sas efxaristw poli'
kai esas olous sas efxaristw akoma pio poli.

Έχει γέλιο!

Το ανακάλυψα και έγινα μέλος!
Επισκεφτείτε το!

Αμοργός: Πολυπρόσωπη, πανέμορφη, φιλόξενη!

Οδοιπορικό στο απέραντο γαλάζιο...

Περπατάς στο μονοπάτι που συνδέει τη Λαγκάδα με τα Θολάρια και απολαμβάνεις το μαγευτικό τοπίο για περίπου δύο ώρες. Μαθαίνεις για τα μοναδικά αρωματι­κά και θεραπευτικά βότανα της Αμοργού. Παρακολουθείς την παραδοσιακή παρασκευή του παστελιού. Απολαμβάνεις την παρα­δοσιακή αμοργιανή κουζίνα και φυσικά, επισκέπτεσαι το μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας. Τρως στο εστιατόριο Λακκί της Αιγιάλης, στην ταβέρνα - ψησταριά «ο Χοντρός» στην παραλία της Αιγιάλης, στην ταβέρνα το «Πανόραμα» στα Θολάρια, στο εστιατόριο «η Καμάρα», στην ταβέρνα «το Λιμάνι της κυ­ρα - Κατίνας», στην ψησταριά του Λεωνίδα στη Χώρα και σε άλλα πολλά. Πού διασκεδάζεις δεν ξέρω. Έπεφτα νωρίς για ύπνο!
Πάντως είναι πανέμορφη! Απολαύστε φωτό:

Βρούτση: Πανδαισία χρωμάτων στα δρομάκια του.

Τα πιο έμπειρα όργανα του νησιού.

Μετά το φαγητό, ο απαραίτητος χορός στα Θολάρια.

Παραθυράκι στη Μονή Χοζοβιώτισσας.

Το ιστορικό και παγκοσμίως γνωστό μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας, κρέμεται στην κυ­ριολεξία από το βουνό.

Στην πλατεία της Λαγκάδας.

Γραφική γωνιά στη Λαγκάδα.

Το καράβι σαλπάρει.

Κάτω μεριά: Παραδοσιακό σπίτι στην Αρκεσίνη.

Κατάπολα: Το ένα λιμάνι του νησιού, με μεγάλη... περαντζάδα.

Όρμος Αιγιάλης: Το άλλο λιμάνι της Αμοργού. Σφύζει από τουρίστες το καλοκαίρι η παρα­λία της.

Σας έλειψα; Καλώς σας βρίσκω!

Είναι αλήθεια πως απουσίασα καιρό. Εκτός από διάφορα προσωπικά μου που με απορρόφησαν όλο αυτό το διάστημα, είχα αρχίσει να αισθάνομαι σαν υποχρέωση το να γράψω κείμενα και να απαντώ σε διάφορα post και αυτό ήταν που με χαλούσε! Ένιωθα πως έπρεπε να μπω και να γράψω κάτι, ενώ στην πραγματικότητα αισθάνομαι το blog σαν ώρα ξεκούρασης και χαλαρής συνάντησης. Ένιωθα ότι έχανε το ρόλο για τον οποίο γεννήθηκε και αυτό με τρόμαζε! Λίγο πριν αρχίσει η νέα επαγγελματική μου χρονιά, δίνω και πάλι το «παρών», κάνοντας μια νέα αρχή, προσδοκώντας πάντα τα καλύτερα. Λυπάμαι αν σας στενοχώρησα με την απουσία μου και σας ευχαριστώ που με καλούσατε να ξαναγράψω και κρατήσατε επαφή μαζί μου! Φάση ήταν και πέρασε! Να πάνε όλα καλά, αγαπητοί βλογόφιλοι!

Στην πάντα, ρεεε...

Ήγγικεν γαρ η μέρα της μεγάλης εξόδου! Μπουλουκηδόν θα βγούμε, ΕΜΕΙΣ, οι άνθρωποι της πόλης και θα έρθουμε να συναντήσουμε ΕΣΑΣ, τους ανθρώπους της... περιφέρειας! Κι έτσι όπως θα κουβαλάμε όλο μας το άγχος, όλη μας την καταπίεση, αλλά και όλη μας τη λαχτάρα να φύγουμε απ’ την πόλη που μας τρώει και την τρώμε, κάντε μας χώρο να περάσουμε! Δεν ξέρετε ΠΟΣΑ έχουμε στο μυαλό μας! Γιατί, έτσι θα ξεχυθούμε στους δρόμους: σαν το ανθρακικό από μπουκάλι αναψυκτικού... Για να μη την πληρώσετε εσείς και για να περάσουμε όμορφα το Πάσχα, κάντε στην πάντα να περάσουμε!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, αγαπητοί μου συν - γράφοντες...!