Καλά τα είπε ο Γιωργάκης...

Έγραψα στο βίντεο την ομιλία του Γιωργάκη στη ΔΕΘ. Ικανοποιήθηκα πολύ από την εισαγωγή του! Κατέγραψε την ελληνική πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι! Προβληματίστηκα όμως: Γιατί αυτά τα λόγια τα ακούω εδώ και 40 χρόνια από όλους τους πολιτικούς και όλες τις κυβερνήσεις; Γιατί μου δημιουργούν την εντύπωση ότι κανείς δε νοιάζεται για το λαό; Γιατί εξακολουθούν να με κάνουν να πιστεύω ότι είμαι ένα σκουπίδι; Γιατί δεν φτιάχνει κάτι σε αυτό τον τόπο;

Θανατηφόρο ατύχημα

Έλαβα το παρακάτω e-mail και το δημοσιεύω μήπως ξέρει κάποιος κάτι:

Argyris Paspalas wrote

kalispera se olous, thelw na zitisw mia xari... na proothisete to parakatw minima se osous kserete:

'Stis 13 avgoustou to apogevma 3 me 5, metaxi 78ou - 79ou xiliometrou stn ethniki odo athinwn - lamias egine ena thanatiforo troxaio atixima me ena prasino lancia delta kai ena mavro yamaxa fazer. se afto to atyxima skotothike o odigos tis mixanis, o aderfos mou ... KWSTANTINOS PASPALAS, 30 etwn. Episis apo oti me exoun enimerwsei apo tin troxaia den iparxei KANENAS martiras. Oloi exete aderfia kai mporeitai na katalavetai. to kinito mou einai 6979206490 kai to email mou argyris_paspalas@yahoo.gr... ean iparxei kapoios pou na kserei to otidipote sas parakalw as epikoinonisei mazi mou, apla thelw na mathw...
sas efxaristw poli'
kai esas olous sas efxaristw akoma pio poli.

Έχει γέλιο!

Το ανακάλυψα και έγινα μέλος!
Επισκεφτείτε το!

Αμοργός: Πολυπρόσωπη, πανέμορφη, φιλόξενη!

Οδοιπορικό στο απέραντο γαλάζιο...

Περπατάς στο μονοπάτι που συνδέει τη Λαγκάδα με τα Θολάρια και απολαμβάνεις το μαγευτικό τοπίο για περίπου δύο ώρες. Μαθαίνεις για τα μοναδικά αρωματι­κά και θεραπευτικά βότανα της Αμοργού. Παρακολουθείς την παραδοσιακή παρασκευή του παστελιού. Απολαμβάνεις την παρα­δοσιακή αμοργιανή κουζίνα και φυσικά, επισκέπτεσαι το μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας. Τρως στο εστιατόριο Λακκί της Αιγιάλης, στην ταβέρνα - ψησταριά «ο Χοντρός» στην παραλία της Αιγιάλης, στην ταβέρνα το «Πανόραμα» στα Θολάρια, στο εστιατόριο «η Καμάρα», στην ταβέρνα «το Λιμάνι της κυ­ρα - Κατίνας», στην ψησταριά του Λεωνίδα στη Χώρα και σε άλλα πολλά. Πού διασκεδάζεις δεν ξέρω. Έπεφτα νωρίς για ύπνο!
Πάντως είναι πανέμορφη! Απολαύστε φωτό:

Βρούτση: Πανδαισία χρωμάτων στα δρομάκια του.

Τα πιο έμπειρα όργανα του νησιού.

Μετά το φαγητό, ο απαραίτητος χορός στα Θολάρια.

Παραθυράκι στη Μονή Χοζοβιώτισσας.

Το ιστορικό και παγκοσμίως γνωστό μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας, κρέμεται στην κυ­ριολεξία από το βουνό.

Στην πλατεία της Λαγκάδας.

Γραφική γωνιά στη Λαγκάδα.

Το καράβι σαλπάρει.

Κάτω μεριά: Παραδοσιακό σπίτι στην Αρκεσίνη.

Κατάπολα: Το ένα λιμάνι του νησιού, με μεγάλη... περαντζάδα.

Όρμος Αιγιάλης: Το άλλο λιμάνι της Αμοργού. Σφύζει από τουρίστες το καλοκαίρι η παρα­λία της.

Σας έλειψα; Καλώς σας βρίσκω!

Είναι αλήθεια πως απουσίασα καιρό. Εκτός από διάφορα προσωπικά μου που με απορρόφησαν όλο αυτό το διάστημα, είχα αρχίσει να αισθάνομαι σαν υποχρέωση το να γράψω κείμενα και να απαντώ σε διάφορα post και αυτό ήταν που με χαλούσε! Ένιωθα πως έπρεπε να μπω και να γράψω κάτι, ενώ στην πραγματικότητα αισθάνομαι το blog σαν ώρα ξεκούρασης και χαλαρής συνάντησης. Ένιωθα ότι έχανε το ρόλο για τον οποίο γεννήθηκε και αυτό με τρόμαζε! Λίγο πριν αρχίσει η νέα επαγγελματική μου χρονιά, δίνω και πάλι το «παρών», κάνοντας μια νέα αρχή, προσδοκώντας πάντα τα καλύτερα. Λυπάμαι αν σας στενοχώρησα με την απουσία μου και σας ευχαριστώ που με καλούσατε να ξαναγράψω και κρατήσατε επαφή μαζί μου! Φάση ήταν και πέρασε! Να πάνε όλα καλά, αγαπητοί βλογόφιλοι!

Στην πάντα, ρεεε...

Ήγγικεν γαρ η μέρα της μεγάλης εξόδου! Μπουλουκηδόν θα βγούμε, ΕΜΕΙΣ, οι άνθρωποι της πόλης και θα έρθουμε να συναντήσουμε ΕΣΑΣ, τους ανθρώπους της... περιφέρειας! Κι έτσι όπως θα κουβαλάμε όλο μας το άγχος, όλη μας την καταπίεση, αλλά και όλη μας τη λαχτάρα να φύγουμε απ’ την πόλη που μας τρώει και την τρώμε, κάντε μας χώρο να περάσουμε! Δεν ξέρετε ΠΟΣΑ έχουμε στο μυαλό μας! Γιατί, έτσι θα ξεχυθούμε στους δρόμους: σαν το ανθρακικό από μπουκάλι αναψυκτικού... Για να μη την πληρώσετε εσείς και για να περάσουμε όμορφα το Πάσχα, κάντε στην πάντα να περάσουμε!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και ΚΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, αγαπητοί μου συν - γράφοντες...!

Για... ψυχανάλυση...

Με κάλεσε η αποψη σε blogo-παίγνιδο και είπα να ριλαξάρω λίγο. Ιδού λοιπόν, οι απαντήσεις μου:


-Γιατί κλαις;
Επειδή είμαι κι εγώ άνθρωπος.
- Γιατί δεν κλαις;
Καμιά φορά δεν έχει νόημα πια…
- Πού είναι ο βάλτος;
Μάλλον είναι εκεί που κοιτάω…
- Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
Είναι σαν να βρίσκομαι σε πάρτι μασκέ! Δεν μπορώ να τον ξεχωρίσω κι όλο αλλάζει μάσκες!
- Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
Δεν την συναντώ· είναι μέσα μου…
- Περιφρονείς κάτι;
Τους κόπανους…
- Θα ερωτευόσουν για πάντα;
Ναι! Ξερά και στακάτα!
- Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
Για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία των αγοραστών.
- Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
Η ίδια απάντηση ισχύει κι εδώ.
- Do you remember revolution?
Yes, I do! So what?...
- Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
Χλωμό…
-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
Υποθετική ερώτηση, υποθετική απάντηση: Όχι…
- Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
Ναι, γιατί όχι;
- Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ΄το νόμο;
Ποτέ!
- Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ΄την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
Αν έλεγα «ναι», θα ερχόσουν μαζί μου;
-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;
Ρε, μανία με τους σκοτωμούς! Όχι, δεν θα αφαιρούσα κανενός τη ζωή! Να δημιουργήσω κι άλλη θέλω!
-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ΄αστέρια;
Δεν έχω σαπισμένα δόντια και ούτε μπορείς να δεις αστέρια σε σαπισμένα δόντια! Τι; Λάθος απάντηση; Ε, τότε, ναι· θα στα έδειχνα, γιατί θα σε αγαπούσα!
- Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Άντε πάλι! Στο πηγάδι θα έπεφτα για μπάνιο. Για τίποτε άλλο!

Και τώρα που τελείωσα με την... ψυχανάλυση καλώ με τη σειρά μου (γιατί έτσι πρέπει να γίνει) το «σωμα που χορευει» και τη «Nant». Εμπρός μικρές· ξεκουνηθείτε…